Οδοντωτός: Επιστροφή με τρία δρομολόγια

Οδοντωτός

Σε πλήρη λειτουργία τίθενται και τα τουριστικά δρομολόγια του Οδοντωτού Σιδηρόδρομου Διακοπτό -Καλάβρυτα, καθώς και το Τραινάκι του Πηλίου Άνω Λεχώνια -Μηλιές, σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΤΡΑΙΝΟΣΕ.

Από τη Δευτέρα στις 9:00 το πρωί, επανέρχεται στις ράγες του ο Οδοντωτός, με τρία δρομολόγια, μετ επιστροφής:

Από Διακοπτό - ώρες

9.00 π.μ.,

11.30 π.μ. και

2:00 μ.μ.

Τα σαββατοκύριακα θα προστίθενται άλλα δύο δρομολόγια, aller-retour.

Στο πλαίσιο των μέτρων αποφυγής του συγχρωτισμού, το τρενάκι θα μπορεί να κινείται με το

50% των διαθέσιμων θέσεων στις αυτοκινητάμαξες (μόνο 27 επιβάτες).

Τέλος, επανέρχονται όλα τα δρομολόγια στη λεωφορειακή γραμμή Κιάτο -Πάτρα, καθώς και τα δρομολόγια του Προαστιακού Σιδηρόδρομου Πάτρας.

Και μην ξεχνάτε ότι, σύμφωνα με τους αναγνώστες του βρετανικού Guardian, το ιστορικό τρένο περιλαμβάνεται στις 10 καλύτερες διαδρομές που μπορεί να κάνει κάποιος με τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και φυσικά όχι μόνο στη χώρα μας. Σε άρθρο του Guardian που αποτελεί μια συλλογή των καλύτερων ταξιδιωτικών προτάσεων των αναγνωστών της βρετανικής εφημερίδας, εκτός από τον οδοντωτό σιδηρόδρομο παρουσιάζονται διαδρομές σε διάφορες περιοχές του κόσμου, όπως στην Κολομβία, το Βιετνάμ και την Αλάσκα.

Δίπλα από τις γραμμές του τρένου υπάρχει μονοπάτι που παλιότερα χρησιμοποιούνταν από τους κατοίκους της περιοχής. Σήμερα η ίδια χάραξη έχει σηματοδοτηθεί με σύμβολα του Ευρωπαϊκού Μονοπατιού Ε4 που χρησιμοποιείται από πεζοπόρους Έλληνες και ξένους. Εάν δεν έχετε κάποιο προσωπικό λόγο να ανηφορίσετε από το Διακοφτό προς την ιστορική πόλη, σας συνιστώ να ξεκινήσετε την διαδρομή από τα Καλάβρυτα, ενώ κάποιοι άλλοι ξεκινούν ακόμα πιο κάτω, από την Κ. Ζαχλωρού, προσπερνώντας το κάπως «αδιάφορο τμήμα μέχρι σε αυτήν. Η διαδρομή προς το Διακοφτό είναι πιο εύκολη γιατί σχεδόν σε όλο το μήκος της είναι κατηφορική, με υψομετρική διαφορά περίπου 700 μέτρα.

Έχει μήκος 22 χιλιόμετρα και θα την διανύσετε περίπου σε 8-9 ώρες. Η διαδρομή ελίσσεται ανάμεσα σε βραχώδεις ορθοπλαγιές, διασχίζει μικρές κοιλάδες, σπήλαια και οργιαστική βλάστηση έχοντας σαν μόνιμη συντροφιά τον Βουραϊκό ποταμό και κάποιους μικρούς καταρράκτες του. Σκεφθείτε τώρα να διασχίσετε το φαράγγι με τα πόδια. Μαγεία!

Η εκκίνηση της κατηφορικής διαδρομής

Ξεκινώντας από τον σταθμό των Καλαβρύτων θα ακολουθήσετε τις γραμμές του τρένου. Σε κάποια σημεία θα συναντήσετε άσφαλτο αλλά ακολουθώντας πάντα τις γραμμές μετά από 3,5 χιλιόμετρα θα φτάσετε στο σταθμό της Κερπινής. Μέχρι στιγμής το τοπίο δεν θα σας εντυπωσιάσει καθώς διασχίζετε ήπιες, κατάφυτες εκτάσεις, όμως κάντε λίγη υπομονή καθώς το μονοπάτι θα περάσει από τα «Μετέωρα της Ζαχλωρούς». Τα βράχια σε σχηματισμούς θυμίζουν τους μονόλιθους των Μετεώρων αλλά τώρα μοιάζουν να κρέμονται πάνω από τα πλατάνια και τις ιτιές του Βουραϊκού δίνοντας ενδιαφέρον στην πορεία σας.

Πρώτη στάση, Κάτω Ζαχλωρού

Η βλάστηση συνεχίζει να πυκνώνει έως ότου μετά από 8,5 χιλιόμετρα και 3,5 περίπου ώρες από τα Καλάβρυτα, θα φτάσετε στον σταθμό της Κάτω Ζαχλωρούς. Από εδώ ξεκινά το ανηφορικό μονοπάτι που οδηγεί στη μονή του Μεγάλου Σπηλαίου. Αν και κάποια κτίρια του χωριού δεν ταιριάζουν με το περιβάλλον, η ατμόσφαιρα γύρω από τον σταθμό ευτυχώς παραμένει αναλλοίωτη με τις κεραμοσκεπές των κτιρίων του σταθμού, την οργιώδη βλάστηση με τα πλατάνια, τις μηλιές, τις καρυδιές και την σιδερένια γέφυρα του τρένου που ξεπηδά μέσα από αυτήν, να δημιουργούν κινηματογραφικό σκηνικό.

Οι «Πόρτες» έχουν ιστορία

Ακολουθώντας πάντα τις γραμμές μετά από 2,5 χιλιόμετρα θα βρεθείτε σε ένα δύσβατο και ανήλιαγο σημείο του φαραγγιού, το οποίο κάποτε το έλεγαν «Διαβολοποριά». Εδώ είναι και ένα τούνελ, οι «Πόρτες». Στα άκρα του τούνελ υπάρχουν τεράστιες μεταλλικές πόρτες που σήμερα μπορεί να είναι μονίμως ανοιχτές, αλλά κάποτε ο φύλακας τις άνοιγε μόνο για να περάσει το τραίνο αναγκάζοντας έτσι η εταιρεία τους χωρικούς που ανεβοκατέβαιναν με τα πόδια, να χρησιμοποιούν το τραίνο και να πληρώνουν εισιτήριο. Σήμερα υπάρχει η παλιά σήραγγα αλλά και η γέφυρα που είχε κατασκευαστεί στα τέλη του 19ου αιώνα.

Η αστάθεια όμως των πετρωμάτων ανάγκασε το 1926 τους τεχνικούς να εγκαταλείψουν το παλιό πέρασμα και να κατασκευάσουν καινούργιο δημιουργώντας έτσι ένα από τα πιο εντυπωσιακά σημεία της διαδρομής. Αξίζει να περάσετε από την παλιά σήραγγα αλλά χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή η εγκαταλελειμμένη κι επικίνδυνη γέφυρα καθώς ο Βουραϊκός είναι απειλητικός κάτω από το στενό της διάδρομο. Αμέσως μετά η διαδρομή κατηφορίζει έντονα.

Η βλάστηση και τα βράχια συχνά κρύβουν τον ουρανό με το ποτάμι να συνεχίζει την παράλληλη πορεία του με την δική σας και να ξεπετάγεται πίσω από βράχια ή και την πυκνή βλάστηση. Σύντομα θα συναντήσετε το κτίριο του ανενεργού σταθμού των Τρικλιών και θα περάσετε σιδερένιες γέφυρες μέχρι να συναντήσετε εντυπωσιακούς καταρράκτες με το νερό να σκάει πάνω στα διαβρωμένα βράχια.

Τα δημοφιλή «Δικαστήρια» και το Διακοφτό

Συνεχίζοντας, τα μικρά σε μήκος τούνελ εναλλάσσονται και ενώ θα έχετε παρασυρθεί από την ομορφιά του τοπίου θα μπείτε στο τούνελ και στην βραχώδη καμάρα της περιοχής των «Δικαστηρίων». Είναι ένα δημοφιλές σημείο της διαδρομής το οποίο πήρε το όνομά του από μια μικρή ημικυκλική σπηλιά με σταλακτίτες η οποία βρίσκεται απέναντι από την γραμμή και έχει δημιουργηθεί κατά τέτοιο τρόπο που η θέση τους θυμίζει αίθουσα δικαστηρίου. Από εκεί σε 1 χιλιόμετρο θα συναντήσετε τον σταθμό των Νιαμάτων και αμέσως μετά εμφανίζεται το τελευταίο στένεμα του φαραγγιού με τα κοκκινωπά τοιχώματα.

Το τοπίο αρχίζει να ηρεμεί αλλά ακόμα δεν έχει χάσει την γοητεία του, με το φαράγγι να φαρδαίνει ενώ τα πεύκα και οι ελιές που φυτεύτηκαν μετά την πυρκαγιά του 2007, κάνουν την εμφάνισή τους. Θέλετε ακόμα περίπου 3 χιλιόμετρα για να φτάσετε στο Διακοφτό και ακολουθώντας παράλληλη πορεία με τις γραμμές θα περπατήσετε για λίγο στην άσφαλτο. Αφού περάσετε κάτω από την Εθνική Οδό σύντομα θα φτάσετε στο σταθμό του Διακοφτού όπου βρίσκεται και το μηχανοστάσιο του οδοντωτού σιδηρόδρομου το οποίο λειτουργεί σε κτίσμα χαρακτηριστικό της βιομηχανικής-σιδηροδρομικής αρχιτεκτονικής του 19ου αιώνα.

Ιστορία - Και εγένετο οδοντωτός

Το Μέγα Σπήλαιο, αλλά και η απομόνωση των ορεινών περιοχών η οποία ανέβαζε το κόστος της μεταφοράς προϊόντων, ήταν οι βασικές αιτίες έμπνευσης να κατασκευαστεί ο οδοντωτός. Εκείνη την εποχή η μεταφορά μιας οκάς (1280 γραμμάρια), σιταριού από τα Καλάβρυτα στο Αίγιο, κόστιζε τα διπλά από ότι αν ερχόταν από τη μακρινή Οδησσό, ενώ ήταν και το μοναδικό μέσο επικοινωνίας με τα Καλάβρυτα. Τελικά το 1889 αποφασίστηκε επί πρωθυπουργίας Χαρίλαου Τρικούπη να φτιαχτεί ο οδοντωτός του οποίου η κατασκευή ανατέθηκε σε Γάλλο μηχανικό ενώ συμμετείχαν και Ιταλοί τεχνίτες που είχαν αποκτήσει εμπειρία σε ανάλογα έργα στις Άλπεις.